فرزندان

فشارهای کلاس‌های آنلاین، کارها و برنامه‌های مدرسه‌ای فرزندان شما در روزهای کرونا ممکن است بسیار زیاد به نظر برسد.

اما گام‌هایی وجود دارد که می‌توانید برای حفظ حس آرامش (و عقلانیت خود) در راستای فرزندپروری بردارید!

برای آشنایی با نحوه‌ی برخورد با فرزندانتان در دوران ویروس کرونا در ادامه با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

استرس‌های منحصر به فرد والدین در دوران COVID-19

با وجود تعطیلی مدارس و اکثر محل‌های کاری به دلیل COVID-19، بسیاری از ما خودمان را با وضعیت خانوادگی جدید و غالباً بسیار استرس زا مواجه می‌بینیم.

در این شرایط علاوه بر این که شاید مجبور هستید از خانه کار کنید (دور کاری) و اقتصاد خانواده را اداره کنید، احتمالاً سعی می‌کنید کارهای کلاس‌های آنلاین فرزندان خود را هم پیگیری کنید.

در این روزها چون همه در خانه محدود هستند، از حمایت دوستان و عزیزان جدا می‌شوند.

فرزندان

اگر شما یا همسرتان منبع درآمد خود را از دست داده اید، فشارهای مالی می‌تواند استرس بیشتری ایجاد کند.

به عنوان والدین در این زمان، طبیعتاً احساس می‌کنید که نقش‌های زیادی را برای انجام دادن دارید که نمی‌توانید هیچ یک از آنها را به خوبی انجام دهید.

اما مهم است که به خودتان یادآوری کنید که این یک وضعیت فوق العاده است، یک اورژانس جهانی بهداشتی است که قبلاً هیچ یک از ما مجبور نشده ایم با آن روبرو شویم.

اگر شما مطابق استاندارد معمول خود عمل نمی‌کنید خودتان را مورد سرزنش قرار ندهید.

این کار می‌تواند به کیفیت شغل شما، نگهداری از خانه یا توانایی شما برای تمرکز فرزندانتان بر روی کارهای مدرسه تأثیر بگذارد.

با سخت نگرفتن به خودتان و رعایت نکات زیر برای حفظ تعادل، می‌توانید سطح استرس خود را کنترل کنید و این شرایط را هر روز برای خانواده و خودتان کمی‌آسان تر کنید.

به کلاس‌های آنلاین و کار در مدرسه‌ی بچه‌های خود کمک کنید

بیماری همه گیر کروناویروس بسیاری از ما را به نقش معلم در خانه سوق داده است.

علاوه بر سایر مسئولیتهای دیگر، ممکن است با نگه داشتن فرزندانتان یا کمک به آنها در انجام تکالیف، به ویژه اگر در مقاطع مختلف باشند، مشکل داشته باشید.

به خاطر داشته باشید که این یک زمان استرس زا برای بچه‌ها نیز هست و این طبیعی است که آنها به شکلی که معمولاً انجام نمی‌دهند رفتار کرده و یا عقب نشینی کنند.

به جای سختگیری، آسان گرفتن به فرزندانتان، می‌تواند به کاهش استرس آنها و همچنین خود شما کمک کند.

  • با پیوستن به والدین دیگر خود را تقویت کنید.

از طریق تلفن، ایمیل یا رسانه‌های اجتماعی به والدین دوست‌های فرزندانتان دسترسی پیدا کرده و برای تمرکز و مشغول نگه داشتن بچه‌ها تبادل نظر کنید.

همچنین می‌توانید یک گروه فعالیت مجازی یا مطالعاتی را ترتیب دهید که فایده‌ی بیشتری برای ارائه تعامل اجتماعی برای فرزند شما دارد.

همکاری با والدین دیگر ممکن است به شما کمک کند احساس انزوای کمتری داشته باشید.

  • با معلم فرزندتان در ارتباط باشید.

به یاد داشته باشید، بچه‌ها هم این کار را با آزمایش و خطا انجام می‌دهند.

در مورد آنچه کار می‌کند و آنچه کار نمی‌کند صادق باشید.

معلم فرزند شما درک خوبی از نقاط قوت و ضعف آکادمیک دانش آموزانش دارد، بنابراین ممکن است بتواند به شما در تهیه برنامه یادگیری فردی کمک کند.

  • یک روال ایجاد کنید.

روال در یک زمان غیرعادی به بچه‌ها احساس عادی بودن می‌دهد.

یک طرح کلی ایجاد کنید که فکر می‌کنید در بیشتر روزها می‌توانید آن را حفظ کنید و جایی برای انعطاف پذیری و کم کاری هم دارد. در صورت امکان سعی کنید برای هر یک از اعضای خانواده یک فضای کاری تعیین کنید.

  • اهدافی را تعیین کنید و رسیدن به آنها را جشن بگیرید.

از آنجا که انجام خیلی از کارهای زندگی روزمره از ما سلب شده، داشتن هدفی که می‌توانیم به دنبال آن باشیم می‌تواند به بچه‌ها کمک کند تا انگیزه خود را حفظ کنند.

تعیین پاداش‌های کوچک، مانند تماشای قسمتی از برنامه تلویزیونی مورد علاقه، می‌تواند به آنها در مقابله با تکالیف ریاضی ناخوشایند و سخت کمک کند.

تمام خانواده را در این اهداف درگیر کنید.

اگر همه‌ی اعضا اهداف خود را تعیین کرده و تصمیم بگیرید که با هم استراحت کنید، بچه‌های شما خواهند دید که شما یک تیم هستید.

  • با درس خلاق شوید.

به عنوان مثال انجام یک آزمایش علمی ‌یا پخت و پز با اندازه گیری مواد می‌تواند روش خوبی برای یادگیری دروس باشد.

 نقاط قوت فرزندتان را در نظر بگیرید. اگر آنها عاشق ترسیم و نوشتن هستند، اکنون زمان خوبی است که آنها را با مداد و کاغذ اُخت کنید.

آسیب پذیری را تمرین کنید (و فرزندان خود را به انجام همین کار ترغیب کنید)

بیایید با آن روبرو شویم:

این شرایط کمتر از حالت ایده آل است و در بعضی مواقع درگیری در خانه اتفاق می‌افتد.

وقتی که احساس ناامیدی‌تان سر باز می کند، خود را به آرامش دعوت کنید و سعی کنید قبل از وخیم شدن اوضاع، به چیزهای دیگر فکر کنید.

اگر کنترل اعصاب خود را از دست دادید، صبر کنید تا همه آرام شوند و بعد عذرخواهی کنید.

با فرزندان خود صادق باشید و وقتی احساس خستگی می‌کنید با آنها صحبت کنید. در عین حال، آنها را ترغیب کنید که نسبت به احساسات و ناامیدی‌های خود قوی باشند.

مراقبت از خود در طول بیماری همه گیر کرونا ویروس اختیاری نیست بلکه ضروری است

احتمالاً احساس می‌کنید در حال حاضر به هر جهت ممکن کشیده می‌شوید و به سختی می‌توانید از پس نیازهای اساسی خود برآیید، چه رسد به آرامش.

اما در مواقع استرس و عدم اطمینان، نباید از خود غافل شوید. هرچه بهتر به نیازهای خود پاسخ دهید، از بچه‌های خود و سایر افراد خانواده خود نیز بهتر پشتیبانی خواهید کرد.

  • مدتی را به تنهایی خلوت کنید.

با وجود اینکه خانواده تان در زیر یک سقف محدود شده اند، احتمالاً امکانات قبلی شما برای گذراندن وقت شخصی از بین رفته اند.

این نکته را بخاطر داشته باشید که بتوانید فضایی را برای خودتان اختصاص دهید. مثلاً به تنهایی قدم بزنید، تکنیکی یرای ریلکس شدن تمرین کنید، یا با یک حمام در وان پر از کف و حباب سرحال شوید.

  • تندرستی و حال خوب خود را در اولویت قرار دهید.

در حال حاضر عدم امکان انجام فعالیت‌های منظم روزانه به دلیل کرونا می‌تواند به راحتی در محلی برای شکل گیری به عادت‌های بد مانند پرخوری، نوشیدن الکل یا سوء استفاده از مواد مخدر باشد.

استرس اضافی و عدم اطمینان نیز می‌تواند خواب شب را دشوار کند.

سعی کنید تا حد ممکن تندرستی و حال خوب خود را در اولویت قرار دهید.

این به معنای تغذیه سالم، ورزش کردن تا جای ممکن و تنظیم برنامه منظم خواب است.

  • خود را برای شکست خوردن آماده نکنید.

در مورد آنچه می‌توانید به دست آورید واقع بین باشید.

بهترین کاری را که می‌توانید انجام دهید اما سعی کنید چشم انداز خود را حفظ کنید.

اگر نمی‌توانید از خانه بیرون بروید یا بچه‌ها را برای گردش به بیرون ببرید، به انجام فعالیت‌های خانگی فکر کنید و ناامید نشوید.

سعی کنید در دام مقایسه قرار نگیرید. هر خانواده مجموعه نگرانی‌ها و اولویت‌های خاص خود را دارد.

  • به شور و شوق‌های قدیمی ‌دوباره برگردید.

به سرگرمی‌هایی که از آن لذت می‌بردید و وقت انجام آنها را نداشتید فکر کنید.

شاید مهارتی وجود داشته باشد که دوست داشتید آن را یاد بگیرید، مثل بافندگی یا ساخت زیورآلات، الان بهترین زمان برای یادگیری است.

اگر می‌توانید وقت و انرژی خود را صرف کنید، در فعالیت‌هایی که دوست دارید و می‌تواند به کاهش استرس و افزایش شادی به روز شما کمک کند، شرکت کنید.

  • بخندید.

مطمئناً در حال حاضر در جهان ترس و دلهره زیادی وجود دارد، اما هنوز هم شانس‌هایی برای به اشتراک گذاشتن یک خنده و لذت بردن از آسایش وجود دارد.

سعی کنید با خانواده و فرزندان خود فرصتی برای تفریح ​​ایجاد کنید.

یک قلعه بالش در اتاق نشیمن بسازید و داستانهای ارواح را بگویید یا به دفتر‌های قدیمی ‌دوران کودکی در کنار هم نگاه کنید.

اضطراب فرزندان خود را در مورد کروناویروس کاهش دهید

فرزندان

اگرچه برخی از کودکان به جای تمرکز روی اوضاع در جهان، به خواندن یا بازی‌های ویدیویی رضایت دارند، ممکن است برخی دیگر سؤالاتی داشته باشند.

بچه‌های شما ممکن است در مورد بیماری همه گیر ابراز ترس کرده یا تغییر رفتار نشان دهند، مانند عدم توانایی خوابیدن در شب.

توضیح در مورد مضرات کروناویروس بدون ترساندن فرزندان، می‌تواند دشوار باشد.

با این وجود باید اطمینان حاصل کنید که آنها اهمیت احتیاط‌های ایمنی مانند دوری اجتماعی و شستن دست‌هایشان را درک می‌کنند.

با آرامش خود و مدیریت اطلاعات كودكان خردسال، می‌توانید فرزندان خود را در مورد COVID-19 بدون تحت الشعاع قرار دادن آنها آموزش دهید.

برای داشتن مکالمه مفید و مناسب درباره‌ی کروناویروس با فرزندان‌تان مراحل زیر را دنبال کنید:

  • ابتدا با نگرانی‌های خود مقابله کنید. اطمینان حاصل کنید که وقتی با فرزندان خود صحبت می‌کنید حالت اضطراب ندارید. چراکه آنها انرژی شما را احساس می‌کنند و تلاش‌های شما برای اطمینان خاطر از بین می‌رود. اگر در مهار اضطرابتان مشکل دارید، اقدامات زیادی وجود دارد که می‌توانید برای مدیریت ترس و اضطراب خود استفاده کنید.
  • در مورد آنچه فرزندان شما از قبل می‌داند تحقیق کنید. شما می‌توانید با پرسیدن آنچه فرزندان شما شنیده‌اند به بحث نزدیک شوید. این کار به شما امکان می‌دهد تا در مورد هرگونه تصور غلط بحث کنید.
  • در سطح مناسب سن فرزندتان صحبت کنید. اگر فرزند شما کوچک است، بیش از حد توضیح ندهید و وارد جزئیات نشوید، زیرا این کار می‌تواند تصور فرزندتان را بهم بریزد. درعوض، سعی کنید به هر سؤالی که ممکن است وجود داشته باشد پاسخ دهید. خوب نیست که همه چیز را بداند؛ اگر فرزند شما بزرگتر است، به او کمک کنید تا اطلاعات دقیقی از مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) یا سازمان بهداشت جهانی (WHO) پیدا کند.
  • روی آنچه می‌توانید کنترل کنید متمرکز شوید. صحبت با بچه‌های خود در مورد اقدامات احتیاطی که انجام می‌دهید می‌تواند آنها را توانمند سازد. به آنها یادآوری كنید كه وقتی از بیرون می‌آیند، قبل از خوردن غذا، بعد از فِن کردن، سرفه، عطسه یا رفتن به حمام دستان خود را به مدت 20 ثانیه بشویند. توضیح دهید که چگونه کاهش تماس نزدیک با افراد دیگر باعث جلوگیری از انتشار ویروس می‌شود، بنابراین مهم است که در حد ممکن در خانه بمانید.
  • اطمینان و صداقت بدهید. اگر بچه‌های شما می‌ترسند که ویروس بگیرند، به آنها اطمینان دهید که کودکان به اندازه بزرگسالان مستعد آلودگی نیستند. اخبار را با بچه‌های بزرگتر تماشا کنید تا بتوانید آنچه را که می‌شنوند توضیح دهید.
  • خطوط ارتباطی را باز نگه دارید. برای جلوگیری از ایجاد نگرانی، به بچه‌های خود اطلاع دهید که با کسب اطلاعات بیشتر، آنها را به روز می‌کنید. همچنین می‌توانید از این موضوع به عنوان فرصتی آموزشی استفاده کنید و توضیح دهید که سیستم ایمنی بدن آنها با بیماری چگونه مبارزه می‌کند.

پرداختن به نگرانی‌های نوجوانان درباره COVID-19

در حالی که کودکان خردسال ممکن است از ویروس کرونا ترسیده باشند، بچه‌های بزرگتر و نوجوانان به دلیل محدودیت‌هایی که این ویروس برایشان به وجود می‌آورد، بیشتر اذیت می‌شوند.

گذراندن وقت با همسالان برای نوجوانان بسیار مهم است، بنابراین ممکن است به خاطر دستورالعمل‌های دوری اجتماعی اعتراض کنند.

اگر اجرای قوانین را دشوار می‌دانید یا تعامل خود را همیشه مانند مبارزات قدرت احساس می‌شود، ناامید نشوید.

روشهایی وجود دارد که می‌توانید در این زمان بدون اینکه یک گروهبان شوید یا خانه خود را به منطقه جنگی تبدیل کنید، دنبال کنید.

  • به فرزند نوجوانتان توضیح دهید که چرا فاصله اجتماعی مهم است. نوجوانان در بهترین زمان‌ها گرایش دارند که احساس شکست ناپذیری می‌کنند. در طول این بیماری، آنها می‌دانند که ویروس برای آنها به اندازه افراد مسن خطر بزرگی ندارد. اما این بدان معنا نیست که آنها نمی‌توانند این بیماری را بگیرند و باعث رنج شدید دیگران شوند. توضیح دهید که حتی اگر آنها احساس مریضی ندارند، آنها هنوز هم می‌توانند ناقل ویروس باشند و ویروس را به کسانی که بیشتر در معرض خطر هستند، از جمله پدربزرگ و مادربزرگ خود یا سایر اعضای خانواده منتقل کنند.
  • با ناامیدی‌های آنها همدردی کنید. نوجوانان علاوه بر نارضایتی از تعطیل شدن زندگی و فعالیت‌های جانبی و ماندن در خانه، ممکن است دلتنگ رویدادهای مهم مدرسه مانند امتحانات، رویدادها و جشن‌های فارغ التحصیلی باشند. احساسات آنها را تأیید کنید و بدون تلاش برای قانع کردن آنها که حالشان خوب است، یا یادآوری اینکه حال دیگران بدتر شده است به حرفهایشان گوش دهید. به اشتراک گذاشتن ناامیدی‌ها و سرخوردگی‌های خودتان، شما را در همان تیم قرار می‌دهد. بچه‌های خود را تشویق کنید که در نحوه تعامل با دوستانشان خلاق باشند. اگر قوانین محدود کننده‌ای در رابطه با استفاده از رسانه‌های اجتماعی و استفاده از تلفن دارید، در این مدت کمی‌قوانین را شل کنید.
  • بگذارید برنامه خود را تنظیم کنند. در حالی که هنوز احساس تحت کنترل داشتن برای نوجوانان ضروری است، رفتار با آنها مانند یک بچه کوچک فقط باعث سرکش شدن خواهد شد. در هر زمان ممکن به آنها امکان انتخاب دهید و به آنها بگویید که کمک کنید تا آنها را در مسیر نگه دارید و در صورت نیاز به کمک برای برنامه ریزی به آنها یاری رسانید. همچنین استقلال دادن به نوجوانان به معنای مسئولیت پذیر بودن آنها در کارهای خاص مانند کمک به آشپزی و تمیز کردن است.
به ذهن آگاهی تشویق کنید

درست همانند شما، بعید نیست که نوجوان شما قبلاً عدم اطمینان در این نوع مقیاس را تجربه کرده باشد.

آنها ممکن است از آینده خود بترسند، به ویژه اگر آزمون‌های پذیرش دانشگاه یا فعالیت‌های تابستانی را که قرار بود در برنامه‌ها یا بورس‌های تحصیلی به آنها کمک کنند، داشته باشند.

اگر قادر به بازگشت به دانشگاه در پاییز باشند، فرزندان بزرگتر ممکن است نگران باشند.

تمرین مراقبه ذهن آگاهی شما را تشویق می‌کند که بدون قضاوت، تمام این احساسات دشوار را تجربه کنید.

در این اوقات دشوار، این تمرین می‌تواند هم شما و هم بچه‌های نوجوانتان سود ببرند.

به آنها یادآوری کنید که خوب است احساس استرس و اضطراب کنند، اما باید سعی کنند درگیری ذهنی با بدترین سناریوها نداشته باشند.

از این گذشته، حتی در بهترین زمانها، یک عنصر عدم اطمینان هنوز یک بخش اجتناب ناپذیر از زندگی است.

منبع: helpguide

نویسنده

دکتر سارا کلهری

دکتر سارا کلهری

رواندرمانگر بزرگسال با رویکرد شناختی رفتاری (CBT) و ISTDP من دکتری تخصصی روانشناسی، رواندرمانگر بزرگسال با رویکرد شناختی رفتاری (CBT) و ISTDP هستم. در زمینه های وسواس، اختلالات اضطرابی و مشکلات خلقی هیجانی می توانم به شما کمک کنم.

چرا باور داشته باشیم ؟

پایش و سنجش آنلاین نتایج درمان

نوبت دهی آنلاین

آزمون های آنلاین روانشناختی معتبر

امکان مشاوره آنلاین از طریق وب سرویس

ارتباط با درمانگران عضو باور

نسخه دارویی آنلاین و یادآور پیامکی

آزمون های روانشناختی

آخرین مقالات سایت