نویسنده: دکتر فاطمه هادی

روانپزشک و رواندرمانگر شناختی رفتاری

عدم مصرف یا مصرف نامنظم داروهای روانپزشکی موضوع بسیار شایعی در بین بیماران مبتلا به اختلالات اعصاب و روان است.

مسئله­ای که احتمال عود بیماری را به همراه دارد.

بر­طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی میزان چسبندگی به درمان­های طولانی­مدت (تبعیت از درمان) در جمعیت عمومی حدود 50 درصد است.

که این میزان در کشور­های در­حال­ توسعه مثل کشور ما، به مراتب کمتر است.

در این راستا، سازمان بهداشت جهانی به شناسایی عوامل موثر در چسبندگی به درمان پرداخته است و 5 حوزه اصلی را معرفی کرده است:

  • حوزه اجتماعی و اقتصادی

در این سطح، سیاست­گذاران مسئولیت اصلی را بر­عهده دارند تا محیط درمانی مناسب و قابل دسترسی را طراحی کنند و راه را در جهت برآورده کردن نیاز­های اجتماعی و اقتصادی هموار سازند.

مهم­ترین مسائلی که در رابطه با چسبندگی به درمان در این حوزه قابل مدیریت است مسئله فقر مالی، بی­سوادی، دسترسی مشکل به سیستم بهداشت و درمان، عدم وجود سیستم مددکاری متناسب و حمایت اجتماعی است.

کاهش قیمت دارو، آموزش افراد کم­ سواد، برقراری و استفاده از سیستم بهداشت و درمان جامعه­ نگر و ارزیابی نیاز­های اجتماعی از اقدامات اساسی در این حوزه محسوب می­شوند.

  • حوزه سیستم بهداشت و درمان

در این سطح مهم­ترین اقدام، آموزش پرسنل درمانی در مورد چسبندگی به درمان و راه­های سودمند بالینی در جهت استفاده از اطلاعات ارائه شده است.

اقدامات باید فراتر از نصیحت کردن و نسخ دارویی باشند و بایستی به سوی شکل­ دهی رابطه و اتحاد درمانی مناسب پیش روند.

  • حوزه درمان دارویی

در این سطح اقدامات اصلی که قابل انجام است بازنگری نسخه دارویی، تنظیم دوز دارو، مدیریت و درمان عوارض دارویی، ساده کردن رژیم دارویی و کاهش تعداد داروی مصرفی، عدم ایجاد تغییرات زیاد بر داروهای بیمار، ارائه آموزش روانی به بیماران و خانواده آنها در مورد بیماری و داروی مصرفی و سیر درمان، ترسیم سیر درمان به صورت تصویری و نشان دادن تغییرات هر چند کوچک بهبودی به بیمار است.

  • حوزه شرایط کلی بیماری

هدف متخصصین در این حیطه شناسایی و بررسی نقایص و ناتوانی­های مرتبط با بیماری و شناسایی و درمان مشکلات همراه که ممکن است.

روی چسبندگی به درمان اثر بگذارند، می­باشد و سپس با اقدامات متناسب موانع را تا حد امکان برطرف نموده و راه درمان را بگشایند.

  • حوزه فرد مبتلا به بیماری

اصلی­ ترین موانع در این سطح، عدم داشتن اطلاعات و مهارت­های کافی فرد در مدیریت خود است و نیز نگرش ضعیف بیمار نسبت به بیماری نیز از موانع بالقوه محسوب می­شود.

اقدامات بایستی در جهت افزایش و بهبود انگیزه بیمار در درمان، افزایش بینش وی نسبت به بیماری و آموزش به وی از طرق مختلف است.

اگر شما مبتلا به اختلالات روانپزشکی هستید و در مصرف دارو­ها با مشکل مواجه شده­اید، رعایت نکات زیر برای شما کمک­ کننده است:

  • لیستی از داروها تهیه کنید و همیشه همراه خود نزد پزشکتان ببرید.
  • ملاقات­های پزشکی خود را به­ موقع انجام دهید.
  • تعهد دادن به خود در جهت مصرف دارو­ها.
  • تهیه تقویم یا برنامه دارویی.
  • تهیه یادآور(مثلا با استفاده از برنامه­هایی که روی تلفن­های همراه هوشمند نصب می­شوند و به یادآوری مصرف دارو کمک می­ کنند).
  • برنامه­ ریزی برای تهیه مجدد داروها در طی سفر یا در طی وقایع غیرمنتظره.
  • استفاده از یکی از اعضای خانواده یا یک دوست به عنوان پشتیبان در جهت مصرف دارو.
  • یادگیری در مورد نوع دارو و عوارض احتمالی .
  • درخواست از پزشک معالج برای مدیریت عوارض دارویی.
  • سوالات خود در مورد دارو­ها را از پزشک معالجتان بپرسید.
  • در­صورتی­که از نظرات پزشک معالجتان اطمینان کامل ندارید، با پزشک دیگری مشورت کنید.

 

نویسنده: دکتر فاطمه هادی

نویسنده

دکتر آرمین هیربد

دکتر آرمین هیربد

دکترای حرفه ای پزشکی (MD)، دانشگاه علوم پزشکی تهران (۱۳۸۷-۱۳۹۵)

چرا باور داشته باشیم ؟

پایش و سنجش آنلاین نتایج درمان

نوبت دهی آنلاین

آزمون های آنلاین روانشناختی معتبر

امکان مشاوره آنلاین از طریق وب سرویس

ارتباط با درمانگران عضو باور

نسخه دارویی آنلاین و یادآور پیامکی

آزمون های روانشناختی

آخرین مقالات سایت