ایمی پرامین یکی از داروهای ضد افسردگی سه‌حلقه‌ای است که برای درمان برخی دیگر از اختلالات روانشناختی همچون اختلال هراس، فوبی اجتماعی، دردهای عصبی و همچنین در مقدار کم برای کنترل شب ادراری (شب‌میزی) در کودکان بزرگتر از ۶ سال به‌کار می‌رود.

ایمی پرامین دارویی از دسته ی ضد افسردگی های سه حلقه ای می باشد و معمولاً برای درمان افسردگی در بزرگسالان تجویز می شود.این دارو همچنین در درمان شب ادراری در کودکان و موارد دیگری که مربوط به افسردگی نمی باشند هم استفاده دارد .
علت اصلی بروز افسردگی ناشناخته است اما هدف از درمان دارو همراه با مشاوره درمانی برطرف کردن علائم افسردگی نظیر خلق پایین، بی حالی،نداشتن انگیزه، افکار خطرناک ،اختلالات خواب و کاهش اشتها و…جهت رساندن فعالیت و عملکرد روزانه ی فرد به سطح طبیعی، می باشد.
داروهایی مانند ایمی پرامین می توانند به برطرف نمودن علائم افسردگی مانند کم خوابی یا کمبود اشتها کمک قابل توجهی کنند.

در ادامه با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

نام‌های تجاری ایمی پیرامین :

Tofranil

گروه دارویی-درمانی: 

دارو های ضدافسردگی سه حلقه ای

اشکال دارویی:

Tablet : 10 , 25 mg

مکانیسم عمل ایمی پرامین ۱۰ :

ایمیپیرامین (Imipramine) ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻨـﺪه ﻧـﻮراﭘﻲ ﻧﻔـﺮﻳﻦ و ﺳـﺮوﺗﻮﻧﻴﻦ اﺳـﺖ، اﻣـﺎ ﺑﻴﺸـﺘﺮ ﺳـﺮوﺗﻮﻧﻴﻦ را ﻣﻬـﺎر ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ اﻳﻦ دارو را ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻣﻬﺎر ﻫﺮدو اﻧﺘﻘﺎل دﻫﻨﺪه ﻋﺼﺒﻲ ﻣـﻲداﻧﻨـﺪ. ﻫﻤﭽﻨـﻴﻦ ﺑﻌﻀﻲ ﺗﺎﺛﻴﺮات ﺟﺎﻧﺒﻲ در آن ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺗﻤﺎﻳﻞ زﻳﺎد آن ﺑﺎ ﮔﻴﺮﻧﺪهﻫﺎی ﻫﻴﺴﺘﺎﻣﻴﻨﻲ H1 و ﻣﻮﺳﻜﺎرﻳﻨﻲ M1 ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ. اﻣﺎ ﺷﺪت اﻳﻦ ﻋﻮارض در Amitriptyline ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ.

موارد مصرف ایمی پیرامین 10 :

ضد افسردگی، ضد درد مزمن، شب ادراری کودکان، پرخوری عصبی

دوزبندی در بزرگسالان:

الف) افسردگی، اضطراب، درد نوروژنیک.
بزرگسالان: ابتدا، مقدار mg/day 100-75 در مقادیر منقسم از راه خوراکی یا تزریق عضلانی مصرف می‌شود. سپس، مقدار ۵۰-۲۵ میلی‌گرم به مقدار قبلی افزوده می‌شود تا حداکثر به مقدار ۲۰۰ میلی‌گرم برسد. در بعضی از بیماران می‌توان با مقادیر کمتر (۲۵ میلی‌گرم از راه خوراکی) شروع و سپس به تدریج مقدار ۲۵ میلی‌گرم یک روز در میان اضافه کرد. حداکثر مقدار مصرف mg/day 300 است. تمام مقدار تجویز شده را می‌توان به هنگام خواب مصرف کرد(تزریق عضلانی استفاده می‌شود). حداکثر مقدار مصرف برای بیماران سرپایی mg/day 200، بیماران بستری mg/day 300 ، و بیماران سالخورده mg/day 100 است. در کهنسالان از دوز ۱۰ میلی‌گرم آغاز نموده در صورت نیاز به ۳۰ الی ۴۰ میلی گرم در روز افزایش داده می‌ شود. حداکثر دوز در این گروه ۱۰۰ میلی‌گرم است.

ب) شب ادراری کودکان.
کودکان شش ساله و بزرگتر: از راه خوراکی، مقدار mg/day 75-25 یک ساعت قبل از خواب مصرف می‌شود.

عوارض جانبی:

خواب آلودگی، سرگیجه، خشکی دهان، یبوست، تاری دید

داروﻫﺎی ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺣﻠﻘـﻪای، ﻋﻮارﺿـﻲ ﻣـﺮﺗﺒﻂ ﺑـﺎ دوز دارو دارﻧـﺪ.

اﻳـﻦ داروﻫـﺎ وﺳـﻴﻊ اﻟﻄﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﺗﻌﺎدل زﻳﺎد آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﮔﻴﺮﻧﺪهﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ اﺳﺖ؛ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺿﺪ اﻓﺴـﺮدﮔﻲ و ﻧﻴﺰ ﺗﺎﺛﻴﺮات ﺟﺎﻧﺒﻲ آﻧﻬﺎ اﺳﺖ.

داروﻫﺎی ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪای ﮔﻴﺮﻧﺪهﻫﺎی ﻣﻮﺳﻜﺎرﻳﻨﻲ، ﻫﻴﺴـﺘﺎﻣﻴﻨﻲ و آﻟﻔـﺎ – آدرﻧﺮژﻳــﻚ را ﻣﺴــﺪود ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ و ﻣﻮﺟــﺐ ﻣﺸــﻜﻼت ﻗﻠﺒــﻲ، ﻋــﻮارض آﻧﺘــﻲ ﻛﻮﻟﻴﻨﺮژﻳــﻚ، آﻧﺘــﻲ ﻫﻴﺴﺘﺎﻣﻴﻨﻲ، ﻛﺎﻫﺶ آﺳﺘﺎﻧﻪ ﺗﺸﻨﺞ، اﺧﺘﻼل ﺟﻨﺴﻲ، اﻓـﺰاﻳﺶ ﺗﻌﺮﻳـﻖ و ﺗﻮﻣـﻮر ﻣـﻲﺷـﻮد.

اﻳـﻦ ﻋـﻮارض داروﻫﺎی ﺳﻪ و ﭼﻬﺎر ﺣﻠﻘﻪای ﻣﻌﻤﻮﻻً ﭘﺬﻳﺮش آﻧﻬﺎ را ﻛﻤﺘﺮ از ﻣﻬـﺎر ﻛﻨﻨـﺪهﻫـﺎی اﻧﺘﺨـﺎﺑﻲ ﺳـﺮوﺗﻮﻧﻴﻦ (SSRI) و دﻳﮕﺮ داروﻫﺎی ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻲﻛﻨﺪ.

ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل، ﺑﻴﻤﺎران زﻳﺎدی از اﻳﻦ داروﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻜﻠﻲ اﻳﻤﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ .

اﻧﺘﺨﺎب اﻳﻦ داروﻫﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺎﺛﻴﺮات ﺟﺎﻧﺒﻲ آﻧﻬﺎ اﻧﺠﺎم ﻣـﻲﺷـﻮد. داروﻫـﺎی ,Amitriptyline Trimipramine, Imipramine, Doxepin, Clomipramine ﺑﻴﺸـﺘﺮﻳﻦ ﻋـﻮارض ﺟـﺎﻧﺒﻲ را دارﻧـﺪ.

داروﻫﺎی Nortriptyline، Desipramine ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﭘﺬﻳﺮش را دارﻧﺪ .اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺧﻮد ﺑﺎﻋـﺚ ﻋﻮارﺿـﻲ از ﻗﺒﻴﻞ ﺳﺮدرد، ﻳﺒﻮﺳﺖ و ﺧﻮاب آﻟﻮدﮔﻲ ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻨﮕﺎم ارزﻳﺎﺑﻲ ﻋـﻮارض دارو ﺑـﻪ ﺧـﺎﻃﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ.

اﻳﻦ ﻋﻼﻳﻢ اوﻟﻴﻪ در ﺗﻌﻴﻴﻦ اﻳﻨﻜﻪ دارو ﻋﻼﻳﻢ را ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻳﺎ ﺗﻌﺪﻳﻞ ﻛﺮده ﻛﻤﻚ ﻣﻲﻛﻨﺪ.

ﺗﻤﺎم داروﻫﺎی ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺣﻠﻘﻪای ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺴـﻤﻮﻣﻴﺖﻫـﺎی ﻗﻠﺒـﻲ ﺷـﻮﻧﺪ و در ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺸﻜﻮک ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎریﻫﺎی ﻗﻠﺒـﻲ ﻧﺒﺎﻳـﺪ ﺗﺠـﻮﻳﺰ ﺷـﻮد .

در ﻏﻠﻈـﺖﻫـﺎی درﻣـﺎﻧﻲ، داروﻫـﺎی ﺳـﻪ ﺣﻠﻘﻪای ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻣﻮﺟﺐ اﻓﺖ ﻓﺸﺎر ﺧﻮن وﺿﻌﻴﺘﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ از ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﻋﻮارض آﻧﻬﺎ اﺳﺖ و ﺑﻴﺸـﺘﺮ در اﻓﺮادی رخ ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﻪ آن را داﺷﺘﻪاﻧﺪ.

ﻣﺴﺪود ﺷﺪن ﮔﻴﺮﻧﺪه آﻟﻔﺎ-آدرﻧﺮژﻳﻚ دﻟﻴﻞ اﺻـﻠﻲ آن ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ .

داروﻫﺎی ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪای ﺗﻐﻴﻴﺮات رﻳﺘﻢ ﻗﻠﺐ، ارﺗﺒﺎط درون ﻗﻠﺒﻲ آﻫﺴﺘﻪ، و ﺑﻲ ﻧﻈﻤﻲﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔـﻲ از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺎﻛﻲﻛﺎردی، ﻓﻴﺒﺮوزه ﺷﺪن ﺑﻄﻦﻫﺎ و ﻣﺸﻜﻼت ﺑﻄﻨـﻲ ﭘـﻴﺶ از ﺑﻠـﻮغ را اﻳﺠـﺎد ﻣـﻲﻛﻨـﺪ.

ﺑـﻪ ﻋﻼوه ﺗﻐﻴﻴﺮاﺗﻲ در ECG ﻧﻴﺰ رخ ﻣﻲدﻫـﺪ، اﻣـﺎ ﻣﻮﺟـﺐ ﻛـﺎﻫﺶ اﻧﻘﺒـﺎضﻫـﺎی ﻗﻠﺒـﻲ ﻳـﺎ اﻳﺴـﺖ ﻗﻠﺒـﻲ ﻧﻤﻲﺷﻮد .

داروﻫﺎی ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪای ﻛﺎرﻛﺮد ﻗﻠﺐ را اﻓﺰاﻳﺶ و ﻣﻴـﺰان ﺗﻐﻴﻴـﺮ ﺿـﺮﺑﺎن ﻗﻠـﺐ را در اﻓـﺮاد ﺑـﺎ ﺑﻴﻤﺎری ﻗﻠﺒﻲ اﻳﺴﻜﻤﻴﻚ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲدﻫﻨﺪ، و ﺧﻄﺮ ﻣـﺮگ ﻧﺎﮔﻬـﺎﻧﻲ را اﻓـﺰاﻳﺶ ﻣـﻲدﻫـﺪ.

ﺑﻴﻤـﺎران در دوزﻫﺎی ﺑﺎﻻی داروﻫﺎی ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺣﻠﻘﻪای ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺎ اﺣﺘﻤﺎل ﻣﺮگ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻗﻠﺒﻲ ﺣﺘﻲ در ﺻﻮرت ﻋﺪم وﺟﻮد ﻣﺸﻜﻼت زﻣﻴﻨﻪای ﻣﻮاﺟﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺑﻪ ﻋﻼوه، ﻣﺼﺮف ﻛﻨﻨـﺪهﻫـﺎی داروﻫـﺎی ﺿـﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪای ﺑﺎ ﺧﻄﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺧﺘﻼل ﻋﻀﻼﻧﻲ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑـﺎ ﻣﺼـﺮف ﻛﻨﻨـﺪﮔﺎن SSRI ﻣﻮاﺟـﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ؛ اﻣﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻋﺎرﺿﻪ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺨﺮب ﺳـﻪ ﺣﻠﻘـﻪ ایﻫـﺎ ﻣـﻲﺑﺎﺷـﺪ، ﻳـﺎ ﺗـﺎﺛﻴﺮ ﻣﺮاﻗﺒﺘﻲ SSRI و ﻳﺎ ﻫﺮدو .

ﻣﺸﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ داروﻫﺎی ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪای در دوزﻫﺎی درﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎﻋﺚ اﺧﺘﻼﻻت ﻗﻠﺒﻲ اﺳﺎﺳﻲ در ﺑﻴﻤﺎران ﻧﺮﻣﺎل ﻣﻲﺷﻮد. در ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮔﺮوﻫﻲ آﻳﻨﺪه ﻧﮕﺮ در ﻣـﺪت ﻫﺸـﺖ ﺳـﺎل ۱۴۷۸۴ ﺑﻴﻤـﺎر ﺑـﺎﻟﻎ ﺑﺪون ﻫﻴﭻ اﺧﺘﻼل ﻗﻠﺒﻲ ﻋﺮوﻗﻲ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪﻧﺪ، ﺑﻌﺪ از ﻛﻨﺘﺮل ﻋﻮاﻣﻞ ﮔﻤﺮاه ﻛﻨﻨﺪه ﻧﺘـﺎﻳﺞ ﻣﺘﻌﺪدی ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪ. ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ، ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﻛﻤﻲ را ﻣﻴﺎن اﺳﺘﻔﺎده از داروﻫﺎی ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪای و ﺑﻴﻤﺎریﻫـﺎی ﻗﻠﺒﻲ ﻛﺮوﻧﺮی (ﻣﺮگ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺑﻴﻤﺎریﻫﺎی ﻗﻠﺒﻲ ﻛﺮوﻧﺮی، اﻧﻔﺎرﻛﺘﻮس ﻣﻴﻮﻛﺎردﻳـﺎل ﻏﻴـﺮ ﻛﺸـﻨﺪه، ﻳـﺎ ﻓﺮاﻳﻨﺪﻫﺎی ﺟﺮاﺣﻲ ﻋﺮوق ﻗﻠﺒﻲ) ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ .ﺑﻪ ﻋﻼوه، ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﻣﻴﺎن اﺳﺘﻔﺎده از داروﻫﺎی ﺳﻪ ﺣﻠﻘـﻪای

ﻣﺮگ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻋﻠﺘﻲ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ. اﻣﺎ، اﻓﺰاﻳﺶ ۳۵ درﺻـﺪی ﺣـﻮادث ﻗﻠﺒـﻲ ﻋﺮوﻗـﻲ (ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻣـﺮگ ﻗﻠﺒﻲ، اﻧﻔﺎرﻛﺘﻮس ﻣﻴﻮﻛﺎردﻳﺎل ﻗﻠﺒﻲ ﻏﻴﺮ ﻛﺸﻨﺪه، ﻣﺸﻜﻼت ﺟﺮاﺣـﻲ ﻋـﺮوق، ﺣﻤﻠـﻪ ﻳـﺎ اﻳﺴـﺖ ﻗﻠﺒـﻲ) ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه اﺳﺖ.

دﻳﮕﺮ ﻋﻮارض ﺟﺎﻧﺒﻲ

داروﻫﺎی ﺿﺪ اﻓﺴﺮدﮔﻲ ﺣﻠﻘﻪای ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻋﺎرﺿﻪ ﺟﺎﻧﺒﻲ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺷـﻮﻧﺪ، ﻛﻪ اﻏﻠﺐ آﻧﻬﺎ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ دوز دارو اﺳﺖ .

اﺧﺘﻼﻻت ﺟﻨﺴـﻲ ﺷـﺎﻣﻞ اﺧـﺘﻼﻻت ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﮕـﻲ (ﺑـﻪ ﺧﺼـﻮص در ﻣـﺮدان) و اﺧـﺘﻼل ارﮔﺎﺳﻢ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ داروﻫﺎی ﺳﺮوﺗﻮﻧﻴﻨﻲ از ﻗﺒﻴﻞ Clomipramine اﺳﺖ، اﻣﺎ در داروﻫﺎی ﺳﻪ ﺣﻠﻘﻪای ﻛﻤﺘﺮ از SSRI اﺗﻔﺎق ﻣﻲاﻓﺘﺪ.

موارد منع مصرف ایمی پرامین :

در دوره نقاهت MI حاد و کسانی که داروهای MAO مهارکننده استفاده می‌کنند. در دیابت و بیماری‌های قلبی عروقی، افراد مسن باید با احتیاط مصرف شود.

تداخلات دارویی:

مصرف همزمان با داروهای مقلد سمپاتیک، از جمله اپی‌نفرین، فنیل‌افرین، فنیل‌پروپانول‌آمین، و افدرین (که اغلب در اسپریهای بینی وجود دارند) ممکن است موجب افزایش فشار خون شود.
مصرف همزمان با وارفارین ممکن است زمان پروترومبین را افزایش داده و موجب خونریزی شود.
مصرف همزمان با داروی تیروئید، و دارو‌های ضد آریتمی (کینیدین، دیسوپیرامید، پروکائین‌آمید) ممکن است احتمال بروز آریتمی قلبی و اختلال در هدایت قلبی را افزایش دهد.
ممکن است اثرات کاهنده فشار خون دارو‌هایی را که از طریق مرکزی عمل می‌کنند، مانند گوانتیدین، کلونیدین، متیل دوپا و رزرپین، را کاهش دهد.
مصرف همزمان با دی‌سولفیرام ممکن است باعث بروز دلیریوم و تاکیکاری شود.
مصرف همزمان با دارو‌های مضعف CNS مانند ، الکل، ضد درد‌ها، باربیتوراتها، مخدر‌ها، آرام بخشها، و دارو‌های بیهوش کننده ممکن است سبب بروز اثرات اضافی (رخوت بیش از حد) شود.
مصرف همزمان با آتروپین و سایر دارو‌های آنتی‌کولینرژیک، مانند فنوتیازینها، ضد هیستامینها، مپریدین و دارو‌های ضد پارکینسون، ممکن است سبب بروز اثرات اضافی (رخوت بیش از حد، انسداد فلجی روده، تغییرات بینایی، و یبوست شدید) شود.
مصرف همزمان با متریزامید سبب افزایش خطر بروز تشنج می‌شود.
باربیتوراتها و مصرف زیاد دخانیات موجب القای متابولیسم ایمی‌پرامین و در نتیجه، کاهش اثر درمانی آن می‌شوند.
فنوتیازینها و هالوپریدول متابولیسم ایمی‌پرامین و اثر درمانی آن را کاهش می‌دهند.
متیل فنیدات، سایمتیدین، دارو‌های خوراکی جلوگیری کننده از بارداری، پروپوکسی‌فن و دارو‌های مسدود کننده گیرنده بتا ممکن است متابولیسم ایمی‌پرامین را مهار ساخته و غلظت پلاسمایی و سمیت آن را افزایش دهند.

توجهات پزشکی-پرستاری / آموزش به بیمار – خانواده:

ایمیپیرامین باید همراه یا بلافاصله پس از غذا تجویز شود. در افراد دیابتیک قند خون باید کنترل شود و بدلیل حساسیت به نور از لوسیون‌های ضد آفتاب استفاده شود.

پیش از شروع مصرف این دارو در صورت باردار یا شیرده بودن ،سابقه ی بیماری هایی نظیر تیروئید پر کار ،مشکلات کبدی ،صرع،دیابت،یبوست های مزمن،بیماری قلبی عروقی،چشمی و یا بیماری های اعصاب و سایر بیماری هارا به پزشک خود اطلاع دهید.
از آنجا که این دارو بر روی سیستم عصبی تاثیر دارد،مصرف آن باید به صورت مداوم و تحت نظر پزشک باشد.

اگرچه ممکن است در چند هفته ی ابتدایی درمان احساس بهبودی در شما ایجاد نشود،با این حال درمان خودرا ادامه دهید و طبق برنامه ی منظم به پزشک خود مراجعه کنید و همچنین برای بهبود روند درمان کلیه ی مشکلات و سوالات خود را از پزشک یا داروساز خود سوال بفرمایید .

قطع این دارو به صورت ناگهانی و بدون نظر پزشک ،می تواند عوارض نامناسبی برای بیمار در برداشته باشد که اصطلاحا به آن سندرم محرومیت دارو می گویند و عوارضی همچون سردرد،تهوع،ضعف،حملات ترس و بی حالی در بر دارد.
از آنجا که این دارو می تواند در عملکرد داروهای دیگر در بدن اختلال ایجاد کند لازم است پیش از شروع مصرف لیستی از کلیه ی داروهای مصرفی خود (خصوصا سایر داروهایی که تاکنون و در یک ماه اخیر برای درمان افسردگی و خواب استفاده نموده اید) در اختیار پزشک یا داروسازتان قرار دهید.
اگر ایمی پرامین به صورت یک نوبت در روز تجویز شود بهترین زمان مصرف آن شب ها پیش از خواب می باشد.

اما برخی پزشکان ترجیح می دهند دارو را در مقدار کمتر اما در دو تا سه نوبت در روز برای درمان افسردگی تجویز کنند لذا حتماً دارو را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف نمایید.

ممکن است پزشک شما درمان را با مقدار داروی کم شروع کند و پس از عادت کردن بدن،مقدار داروی شمارا افزایش دهد تا احتمال بروز عوارض ناشی از دارو کمتر شود. این دارو با غذا تداخلی ندارد و میتوانید آن را قبل یا بعد از غذا مصرف نمایید.
به دلیل این که مسمومیت با ضد افسردگی های سه حلقه ای بسیار خطرناک می باشد دارو را به همان مقدار تجویز شده مصرف کنید و دور از دسترس اطفال نگهداری کنید.

در صورت مصرف بیش از حد یا ناخواسته ی دارو حتما با مرکز کنترل مسمومیت تماس بگیرید.

فارماکودینامیک / کینتیک:

جذب: از دستگاه گوارش (بعد از مصرف خوراکی ) و بافت عضلانی (بعد از تزریق عضلانی) به سرعت جذب می‌شود.
پخش: به طور گسترده در بافتهای بدن، از جمله CNS و شیر انتشار می‌یابد.

حدود ۹۰ درصد به پروتئین پیوند می‌یابد. حداکثر اثر دارو طی ۲-۵/۰ ساعت حاصل شده و طی ۵-۲ روز به سطح پایدار می‌رسد.

غلظت درمانی دارو در پلاسما (داروی اصلی و متابولیت آن ) بین mg/ml 300-150 است.
متابولیسم:

در کبد به متابولیت فعال دزیپرامین متابولیزه می‌شود. قابل ملاحظه بودن اثر اولین عبور دارو از کبد می‌تواند اختلاف غلظت سرمی دارو را در بیمارانی که مقدار مشابهی مصرف کرده‌اند، توجیه کند.
دفع: بیشتر دارو از طریق ادرار دفع می‌شود.

منبع:

مجموعه دارویی داروهای اعصاب و روان – دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران

کتاب فارماکوپه بیماری‌های اعصاب و روان

توجه : اطلاعات موجود در این پایگاه ‌داده، فقط جهت اهداف آموزشی و اطلاعات عمومی برای شما تأمین شده است و برای توصیه پزشکی، تشخیص و درمان نباید در نظر گرفته ‌شود. قبل از مصرف هر گونه دارو، تغییر رژیم غذایی و یا شروع هر دوره درمانی، حتماً با پزشک خود مشورت نمایید. هیچ گاه توصیه‌ای که توسط پزشک به شما داده می‌شود را نادیده نگیرید چرا که پزشک بر اساس قضاوت پزشکی خود برای بهبود شما ممکن است فارغ از اطلاعات بالا به شما درمان مناسب را تجویز کند.

نویسنده

دکتر سارا کلهری

دکتر سارا کلهری

رواندرمانگر بزرگسال با رویکرد شناختی رفتاری (CBT) و ISTDP من دکتری تخصصی روانشناسی، رواندرمانگر بزرگسال با رویکرد شناختی رفتاری (CBT) و ISTDP هستم. در زمینه های وسواس، اختلالات اضطرابی و مشکلات خلقی هیجانی می توانم به شما کمک کنم.

چرا باور داشته باشیم ؟

پایش و سنجش آنلاین نتایج درمان

نوبت دهی آنلاین

آزمون های آنلاین روانشناختی معتبر

امکان مشاوره آنلاین از طریق وب سرویس

ارتباط با درمانگران عضو باور

نسخه دارویی آنلاین و یادآور پیامکی

آزمون های روانشناختی

آخرین مقالات سایت