کنترل خشم

همه ما گاهی اوقات عصبانی می‌شویم. در حقیقت، عصبانیت وقتی به طور مناسب بیان شود، احساسی طبیعی و سالم است. اما بعضی از بچه‌ها اغلب عصبانی هستند و برای لذت بردن از زندگی مبارزه می‌کنند. آنها وقتی بازی می‌کنند با هم درگیر می‌شوند و وقتی کار سرگرم کننده ای انجام می‌دهند با هم مشاجره می‌کنند. ناتوانی آنها در کنار آمدن با احساساتشان بر کیفیت زندگی آنها تأثیر می‌گذارد.

برای آشنایی با علائم نشان دهنده عدم کنترل خشم فرزندتان در ادامه مطلب با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

اگر کودک شما در بیان مناسب عصبانیتش مشکل دارد یا برای مدیریت این احساس قدرتمند تلاش می‌کند، شاید به کمک یک متخصص سلامتی روان نیاز داشته باشد. درمان به آنها کمک خواهد کرد تا مهارت‌های لازم را برای داشتن احساس بهتر داشته باشند.

چه چیزی می‌تواند پشت خشم کودکان باشد؟

کنترل خشم

فاکتورهای زیادی وجود دارد که می‌تواند در کودک احساس عصبانیت یا ابراز خشم از راه‌های چالش برانگیز داشته باشد. احساسات حل نشده، مانند غم و ناراحتی مربوط به طلاق یا از دست دادن یکی از عزیزان، می‌تواند ریشه این مشکل باشد. سابقه ضربه (تروما) یا تجربه قلدری نیز ممکن است منجر به خشم شود.

همچنین مشکلات سلامتی روان نیز می‌تواند با طغیان عصبانی مرتبط باشد. کودکان مبتلا به افسردگی، اضطراب، اختلال مقاومت در برابر همه چیز یا اختلال کمبود توجه و بیش فعالی هم برای تنظیم احساسات خود مبارزه می‌کنند.

همیشه در مورد رفتار عصبانی کودک یک مسئله روشن محیطی یا روانی وجود ندارد. تحمل ناامیدی بعضی از بچه‌ها نسبت به بقیه کمتر است.

علائمی‌ که نشان می‌دهد کودک شما نیاز به کمک دارد

به نظر می‌رسد برخی از بچه‌ها کم طاقت متولد شده اند. وقتی خوشحال نباشند می‌توانند بی تاب باشند، تحمل نکنند یا پرخاشگر باشند. برخورد با یک رفتار غیرقابل پیش بینی می‌تواند برای کل خانواده استرس آور باشد.

فرقی نمی‌کند که فرزند شما کودکی نوپا است که خلق و خوی تنگی دارد یا بچه پیش دبستانی است که برخی مواقع در حد غیرقابل کنترل عصبانی می‌شود، بهتر است که مراقب رفتاری متفاوت از رفتار عادی کودکی باشید. این علائم هشدار دهنده می‌تواند نشان دهنده این باشد که شما در مورد کودک‌تان از یک متخصص کمک بگیرید.

مشکلات در روابط

زدن خواهر و برادر یا صدا زدن مکرر یک نفر بارها و بارها در کودکان خردسال امری طبیعی است. با این حال، وقتی طغیان خشمگینانه بچه‌ها آنها را از برقراری دوستی باز می‌دارد یا در ایجاد روابط سالم با اعضای خانواده اختلال ایجاد می‌کند، وقت آن است که به حل این مسئله بپردازیم.

اخلال در زندگی خانوادگی

در منزل‌تان مجبور نیستید بیش از حد رعایت یا چشم پوشی کنید. اگر فعالیت‌های روزمره شما به دلیل رفتارهای عصبی کودک شما مختل شده باشد، این موضوع برای هیچ کدام از اعضای خانواده مطلوب نیست. چشم پوشی از جست و خیز در خارج از منزل یا اجاره دادن به هر کاری برای اجتناب از خراب کردن او در جمع، راه حل‌های موقتی است که منجر به مشکلات طولانی مدت می‌شود.

اگر فرزندتان در فعالیت‌های سرگرم کننده دچار مشکل می‌شود یا اینکه روابط او با کودک دیگر به طور مکرر به اختلاف می‌کشد، باید به رفتار کودک توجه کنید.

پرخاشگری

پرخاشگری باید آخرین چاره باشد. اما برای بچه‌هایی که مشکلات خشم دارند، اغلب عصبانیت خط دفاع اول است. وقتی که کودکان برای حل مشکلات، حل تعارض یا درخواست کمک تلاش می‌کنند، شاید از پرخاشگری به عنوان راهی برای تأمین نیازهای خود استفاده کنند. گاهی اوقات، آموزش مهارت‌های جدید می‌تواند به کودک کمک کند یاد بگیرد که نیازی به رفتار پرخاشگرانه نیست.

رفتار نابالغ

کنترل خشم

اگرچه طبیعی است که کودکان 2 ساله خود را به زمین بیاندازند و هنگام عصبانیت پاهای خود را به زمین بکوبند، اما این رفتارها برای کودک 8 ساله طبیعی نیست. با بلوغ فرزند شما باید میزان فرکانس و شدت آنها کاهش یابد. اگر به نظر می‌رسد که خلق و خوی کودک شما روز به روز در حال بدتر شدن است، این شرایط هشداری است که او در تنظیم احساسات خود مشکل دارد.

ناامیدی مکرر

با بالغ شدن بچه‌ها، باید توانایی بالاتری در تحمل فعالیتهای ناامید و ناراحت کننده داشته باشند. اگر یک کودک 7 ساله با از بین بردن خلاقیت‌هایش، اسباب بازی‌های ساختمانی خود را به زمین بیندازد، یا کودک 9 ساله‌ای هر بار که در انجام تکالیف خود اشتباه می‌کند، کاغذهای خود را پاره کند، شاید برای تحمل و ناراحتی ناامیدی نیاز به کمک داشته باشد.

چگونه به کودک خود کمک کنیم؟

اگر در تلاش برای کمک به کودکتان هستید که احساس بهتری داشته باشد، به کمک گرفتن از افراد حرفه ای فکر کنید. یک متخصص سلامتی روان می‌تواند در آموزش استراتژی‌های کنترل خشم به شما کمک کند. آنها همچنین می‌توانند به مشکلات اساسی که ممکن است کودک شما با آن روبرو باشد، بپردازند.

با صحبت در مورد نگرانی‌های خود با پزشک متخصص اطفال شروع کنید. پزشک کودک شما می‌تواند هرگونه مسائل پزشکی را که می‌تواند در بروز این مشکل نقش داشته باشد رد کند و سپس به یک پزشک سلامتی روان ارجاع دهد.

منبع: verywellfamily

چرا باور داشته باشیم ؟

پایش و سنجش آنلاین نتایج درمان

نوبت دهی آنلاین

آزمون های آنلاین روانشناختی معتبر

امکان مشاوره آنلاین از طریق وب سرویس

ارتباط با درمانگران عضو باور

نسخه دارویی آنلاین و یادآور پیامکی

آزمون های روانشناختی

آخرین مقالات سایت