پاروکستین (Paroxetine) یک داروی ضد افسردگی از گروه مهارکننده‌های بازجذب سروتونین است که استفاده از آن برای درمان افسردگی، اختلال وسواسی جبری، اختلال هراس، فوبیای اجتماعی، اختلال خلقی پیش از قاعدگی و اختلال استرس پس از سانحه، اختلال اضطراب منتشر پذیرفته شده است.

Paroxetine یک دارو ضد افسردگی است که به گروه دارو موسوم به بازدارنده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) تعلق دارد. Paroxetine بر مواد شیمیایی مغز تاثیر می‌گذارد که ممکن است در افراد مبتلا به افسردگی, اضطراب و یا اختلالات دیگر نامتعادل شود.

برای درمان افسردگی از جمله اختلال افسردگی بزرگ استفاده می‌شود.

Paroxetine همچنین برای درمان اختلال اضطراب، اختلال وسواس وسواس اجباری (OCD)، اختلالات اضطراب، اختلال استرس پس از حادثه به کار می‌رود.

در ادامه با کلینیک اعصاب و روان هیربد همراه باشید.

نام‌های تجاری پاروکستین : 

U.S:

Raxil CR

Paxil

Pexeva

Canada:

Apo-paroxetine

Co-paroxetine

Dom-paroxetine

Mylan- paroxetine

Novo-paroxetine

Paxil CR

Paxil

PHL- paroxetine

PMS- paroxetine

Ratio- paroxetine

Riva- paroxetine

Teva – paroxet

گروه دارویی-درمانی پاروکستین :

پاروکستین یک مسدود کننده انتخابی باز جذب سروتونین SSRI است.

 این دارو به بهبود خلق و خو، خواب، اشتها و سطح انرژی کمک می کند و همچنین باعث بازگشت علاقه به فعالیت های روزمره می شود.

پاروکستین باعث کاهش ترس، اضطراب، افکار ناخواسته و تعداد حملات هراس می شود.

به علاوه لزوم انجام کارهای مکرر و تکراری (از جمله شستن دست ها و چک کردن اطراف) را که باعث مختل شدن فعالیت های روزمره می شود، کاهش می دهد.

اشکال دارویی پاروکستین :

ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﻴﻮن، ﺧﻮراﻛﻲ، ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﻴﺪروﻛﻠﺮاﻳﺪ:

۱۰ :Paxil ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم ﺑﺮ ۵ ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮ (۲۵۰ ﻣﻴﻠﻲ ﻟﻴﺘﺮ)

ﻗﺮص، ﺧﻮراﻛﻲ، ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻫﻴﺪروﻛﻠﺮاﻳﺪ: ۱۵mg، ۲۰mg، ۳۰mg، ۴۰mg

۱۰mg :Paxil و ۲۰mg (ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻂ دار)

۳۰mg :Paxil، ۴۰mg

ﻗﺮص، ﺧﻮراﻛﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺰﻳﻼت:

۱۰mg :Pexeva

 ۲۰mg :Pexeva (ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻂ دار)

۳۰mg :Pexeva، ۴۰mg

ﻗﺮص، ﻓﺮم آزادﺳﺎزی ﻛﻨﺘـﺮل ﺷـﺪه، اﻧﺘﺮﻳـﻚ ﻛﻮﺗـﺪ، ﺧـﻮراﻛﻲ، ﺑـﻪ ﺻـﻮرت ﻫﻴﺪروﻛﻠﺮاﻳـﺪ:

۱۲٫۵mg، ۲۵mg، ۳۷٫۵mg

۱۲٫۵mg :Paxil CR، ۲۵mg، ۳۷٫۵mg

ﻗﺮص، ﻓﺮم ﭘﻴﻮﺳـﺘﻪ رﻫـﺶ، اﻧﺘﺮﻳـﻚ ﻛﻮﺗـﺪ، ﺧـﻮراﻛﻲ ﺑـﻪ ﺻـﻮرت ﻫﻴﺪروﻛﻠﺮاﻳـﺪ: ۱۲٫۵mg ،۲۵mg

مکانیسم عمل پاروکستین :

Paroxetine ﻳﻚ ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻨﺪه اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ ﺑﺎز ﺟﺬب ﺳﺮوﺗﻮﻧﻴﻦ اﺳﺖ، اﺣﺘﻤﺎﻻً، ﺳﺒﺐ ﻣﻬـﺎر ﺑـﺎز ﺟﺬب ﺳﺮوﺗﻮﻧﻴﻦ از ﺳﻴﻨﺎﭘﺲ ﻣﻐﺰﻣﻲ ﺷﻮد و ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺳﺮوﺗﻮﻧﻴﻦ را در ﻣﻐﺰ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻣﻲﻛﻨﺪ.

پاروکستین انزال زودرس  زودانزالی :

پاروکستین یکی از بازدارنده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) است که در درمان انزال زودرس مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال, این استفاده در بسیاری از کشورها تایید نمی‌شود. هدف از این بررسی اصولی و متا آنالیز, بررسی اثربخشی و ایمنی برای بیماران زودانزال است.

با توجه به این بررسی اصولی paroxetine اثر بهتری نسبت به پلاسیبو ، fluoxetine و escitalopram در درمان انزال زودرس با اثرات جانبی تحمل شده فراهم کرد. گروه ترکیبی کارایی بهتری نسبت به گروه تنها داشت.

 

موارد مصرف:

افسردگی , اضطراب , اختلالات هراسی , اختلالات وسواسی – اجباری , اختلالات خلقی قبل از قاعدگی , اختلالات استرسی بعد از سانحه, علائم بعد از یائسگی

پاروکستین یک داروی ضد افسردگی از گروه مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)می باشد. داروی  پاروکستین متابولیت فعال ندارد و در بین SSRI ها بالاترین اثر را بر روی گیرنده های سروتونین دارا می باشد.

بدنبال تجویز خوراکی پاروکستین ،جذب آهسته ولی کامل صورت می گیرد. پاروکستین در تمام بدن حتی در سیستم عصبی مرکزی توزیع می گردد و تنها 1% در پلاسما باقی می ماند.
95% به پروتئین های پلاسما متصل می شود. متابولیسم بطور گسترده و در کبد صورت می گیرد.
64% مقدار مصرفی خوراکی (30mg) از طریق ادرار (2% ترکیب اصلی و 62% متابولیت ) و 36% از طریق مدفوع دفع می گردد.
نیمه عمر پاروکستین 21-24 ساعت می باشد.

دوزبندی در بزرگسالان:

برای درمان افسردگی: مقدار اولیه:
20mg خوراکی یکبار در روز (قبل یا بعد غذا،معمولا صبح ها )، مقدار نگهدارنده:20 تا 50 mg خوراکی یکبار در روز (قبل یا بعد غذا،معمولا صبح ها ).
تغییر مقدار مصرفی: ممکن است 10 mg در هر نوبت با حداقل فاصله زمانی یک هفته افزایش داشته باشد.
قرصهای پیوسته رهش : مقدار اولیه :
25 mg خوراکی یکبار در روز (قبل یا بعد غذا،معمولا صبح ها ). تبدیل: 30 mg قرص معمولی معادل 37.5 mg قرص آهسته رهش می باشد. مقدار نگهدارنده:مقدار اولیه می تواند تا 62.5 mg در روز افزایش پیدا کند.
تغییر مقدارمصرفی: ممکن است 12.5mg در هر روز با حداقل فاصله زمانی یک هفته افزایش یابد. قرصهای آهسته رهش باید بصورت کامل بلعیده شوند ، شکسته و جویده نشوند.

عوارض جانبی پاروکستین :

داروهای ضد افسردگی برای درمان انواع شرایط، از جمله افسردگی و سایر اختلالات روانشناختی / روانشناختی استفاده می شوند.

این داروها می توانند به جلوگیری از افکار / اقدامات خودکشی کمک کنند و فواید مهمی دیگری در پی داشته باشند.

با این حال، مطالعات نشان داده است که تعداد کمی از افراد (به ویژه افراد زیر ۲۵ سال) که داروهای ضد افسردگی را برای هر شرایطی مصرف می کنند، ممکن است افسردگی، علائم روانشناختی / خلق و خو و یا اقدامات / افکار خودکشی را تجربه کنند.

بنابراین، بسیار مهم است که با خود پزشک درباره خطرات و مزایای داروهای ضد افسردگی (مخصوصا برای افراد زیر ۲۵ سال) صحبت کنید، حتی اگر درمان برای حالت ذهنی / خلقی نباشد.

اگر متوجه افسردگی / سایر شرایط روانپزشکی، تغییرات رفتاری غیر معمول (از جمله افکار / اقدامات احتمالی خودکشی) یا سایر تغییرات روانشناختی / روانشناختی (از جمله اضطراب جدید / اضطراب، حملات هراس، خواب کم، تحریک پذیری، عصبانیت / خشمگینی، اعمال بدون فکر و بدون انگیزه، بی حوصلگی شدید، گفتار بسیار سریع) شدید فورا به پزشک مراجعه کنید.

مراقب این علائم باشید به ویژه هنگامی که داروی ضد افسردگی جدیدی شروع میکنید و یا زمانی که دوز دارو تغییر می کند.

با مصرف این دارو تهوع، خواب آلودگی، سرگیجه، احساس سبکی سر، از دست دادن اشتها، ضعف، خشکی دهان، عرق کردن، تاری دید و خمیازه می تواند رخ دهد.

اگر هر کدام از این موارد ادامه پیدا کرد یا بدتر شد، فورا به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

به یاد داشته باشید که پزشک بدین دلیل این دارو را برای شما تجویز کرده است که نفع آن را برای شما بیشتر از خطر عوارض جانبی آن در نظر گرفته است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می‌کنند، عوارض جانبی جدی ندارند.

در صورت وجود اختلالات جدی، از جمله: لرز، بی حوصلگی، عدم توانایی ماندن در وضعیتی آرام و بی تحرک، کاهش میل جنسی، تغییر در توانایی جنسی، بیحسی / سوزن سوزن شدن، کبودی / خونریزی آسان، ضعف / اسپاسم، تشنج فورا به پزشک مراجعه کنید.

در صورت وجود هر گونه عوارض جانبی جدی، از جمله: مدفوع سیاه، استفراغ شبیه پودر قهوه، درد / تورم / قرمزی چشم، مردمک های گشاده شده، تغییرات بینایی (مانند دیدن رنگین کمان در اطراف چراغ ها در شب) فورا باید تحت مراقبت های پزشکی قرار گیرید.

این دارو ممکن است سروتونین را افزایش دهد و به ندرت یک بیماری بسیار جدی به نام سندرم / سمیت سروتونین ایجاد می کند. اگر داروهای دیگری نیز مصرف کنید که سروتونین را افزایش می دهند، خطر سندرم سروتونین افزایش می یابد، بنابراین پزشک یا داروساز خود را در مورد تمام داروهایی که مصرف می کنید مطلع نمایید (به بخش تداخلات دارویی نیز مراجعه کنید). اگر متوجه برخی از نشانه های زیر شدید فورا باید تحت مراقبت های پزشکی قرار گیرید: ضربان قلب سریع، توهم، عدم هماهنگی، سرگیجه شدید، تهوع / استفراغ / اسهال شدید، کشش ناگهانی عضلات، تب بدون دلیل، آشفتگی / بی حوصلگی ناگهانی.

به ندرت مردان ممکن است نعوظ دردناک یا طولانی به مدت ۴ ساعت و یا بیشتر تجربه کنند. در صورت بروز این اتفاق، مصرف این دارو را متوقف کنید و فورا به پزشک مراجعه کنید در غیر این صورت مشکلات دائمی ایجاد می شوند.

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است. با این حال، اگر متوجه بروز علائم واکنش شدید آلرژیک شدید، از جمله: بثورات، خارش / تورم (به ویژه در صورت / زبان / گلو)، سرگیجه شدید و مشکل تنفسی، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

موارد منع مصرف:

1-در مصرف پاروکستین بیماران دارای اختلالات افسردگی شدید(MDD)، هم بزرگسالان وهم کودکان، ممکن است وخیم تر شدن وضعیت افسردگی و یا افزایش تمایل به خودکشی یا تغییرات رفتاری غیرطبیعی را تجربه کنند.
2- پاروکستین در بیماران دارای افسردگی دوقطبی با احتیاط فراوان تجویز شود.
3- داروی پاروکستین در بیماران با سابقه مانیا با احتیاط فراوان تجویز شود.

تداخلات دارویی

تداخلات دارویی ممکن است چگونگی عملکرد داروهای شما را تغییر دهند یا خطر ابتلا به عوارض جدی را افزایش دهند.

این مقاله شامل تمام تداخلات احتمالی دارویی نیست. فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید (از جمله داروهای تجویزی / غیر تجویز و محصولات گیاهی) تهیه و آن را بهپزشک و داروساز خود ارائه دهید.

بدون تایید پزشک مصرف هیچ دارویی را شروع یا متوقف نکنید و یا دوز آنها را تغییر ندهید.

برخی از محصولاتی که ممکن است با این دارو تداخل داشته باشند، عبارتند از:

تیوریدازین، داروهای دیگری که می توانند خونریزی / کبودی ایجاد کنند (از جمله داروهای ضدانعقاد خون مانند کلوپیدوگرل، NSAID ها مانند ایبوپروفن، رقیق کننده های خون مانند وارفارین).

آسپرین هنگامی که با این دارو مصرف شود، می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد. با این حال، اگر پزشک به شما دستور داده است برای حمله قلبی یا پیشگیری از سکته (معمولا در دوزهای ۸۱ تا ۳۲۵ میلی گرم در روز) آسپرین مصرف کنید، باید مصرف آن را ادامه دهید مگر اینکه پزشکدستور دیگری بدهد.

برای اطلاعات بیشتر با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.

این دارو می تواند حذف سایر داروها را از بدن شما تحت تاثیر قرار دهد، که ممکن است نحوه عملکرد آنها را نیز تغییر دهد. نمونه هایی از چنین داروهایی شامل اتوموکستین ، فنوتیازین، پیموزاید، ریسپریدون، تاموکسیفن، تترابنازین، داروهای ضد آریتمی، پروپافنون/ فلکاینید، داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای (TCA) نظیر دزپپرامین/ آمی تریپتیلین و غیره می باشند.

مصرف مهارکننده های MAO همراه با این دارو ممکن است موجب تداخل دارویی جدی (احتمالا کشنده) شود. از مصرف مهار کننده های MAO (ایزوکاربوکسازید، لینزولید، متیلن بلو، موکلوبماید، فنلزین، پروکاربازین، راساژیلین، سافینامید، سلژیلین، ترانیل سیپرومین) در طول درمان با این دارواجتناب کنید.

اکثر مهارکننده های MAO نباید دو هفته قبل و بعد از درمان با این دارو مصرف شوند. زمان شروع یا توقف دارو را از پزشک خود بپرسید.

در صورت مصرف این دارو با داروهای دیگر که سبب افزایش سروتونین میشوند، خطر ابتلا به سندرم یا سمیت سروتونین افزایش می یابد. از جمله مواد مخدر خیابانی مانند MDMA / اکستازی، گل راعی، داروهای ضد افسردگی خاص (از جمله دیگر SSRI ها مانند سیتالوپرام / فلوکستین، SNRI ها مانند دولوکستین / ونلافاکسین)، تریپتوفان، و غیره. خطر ابتلا به سندرم /سمیت سروتونین ممکن است در هنگام شروع یا افزایش دوز این داروهابیشتر باشد.

در صورتی که از سایر محصولاتی که موجب خواب آلودگی میشوند مصرف میکنید، مانند الکل، ماری جوانا، آنتی هیستامین ها (مانند سیتیزین، دیفن هیدرامین)، داروهای خواب آور یا اضطراب (مانند آلپرازولام، دیازپام، زولپیدم)، شل کننده های عضلانی و داروهای ضد درد (مانند کدئین) با پزشک خود مطرح کنید.

برچسب‌ روی تمام داروهای خود (مانند داروهای آلرژی، سرفه و سرماخوردگی) را بررسی کنید زیرا ممکن است حاوی مواد تشکیل دهنده‌ای باشند کهموجب خواب آلودگی می‌شوند. در مورد استفاده بی خطر از این محصولات با پزشک خود مشورت کنید.

این دارو ممکن است با برخی آزمایشات پزشکی / آزمایشگاهی (از جمله اسکن مغزی برای بیماری پارکینسون) تداخل داشته باشد و احتمالا باعث نتایج کاذب خواهد شد. اطمینان حاصل کنید که پرسنل آزمایشگاهی و تمام پزشکان شما می دانند که از این دارو استفاده می کنید.

فارماکودینامیک / کینتیک:

  • ﺷﺮوع اﺛﺮ: در اﻓﺴﺮدﮔﻲ: ﺷﺮوع ﻋﻤﻞ در ﻇﺮف ۱ ﻫﻔﺘﻪ اﺳﺖ، ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل، ﭘﺎﺳﺦﻫﺎی ﻓﺮد ﺑﻪ ﻓـﺮد ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ و ﭘﺎﺳﺦ ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻌﺪ از ۸ ﺗﺎ ۱۲ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ از آﻏﺎز درﻣﺎن ﻣﺸـﺎﻫﺪه ﻧﺸﻮد.
  • ﺟﺬب: ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﺼﺮف ﺧﻮراﻛﻲ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺟﺬب ﻣﻲﺷﻮد.
  • ﺗﻮزﻳﻊ: ۸/۷ :vd ﻟﻴﺘﺮ ﺑﺮ ﻛﻴﻠﻮﮔﺮم ۳) ﺗﺎ ۲۸ ﻟﻴﺘﺮ ﺑﺮ ﻛﻴﻠﻮﮔﺮم)
  • ﭘﺮوﺗﺌﻴﻦ ﺑﺎﻧﺪﻳﻨﮓ: ۹۳ ﺗﺎ ۹۵ درﺻﺪ
  • ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﺴﻢ: ﺑﻪ ﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮده، ﻛﺒﺪی اﺳﺖ.
  • ﻧﻴﻤﻪ – ﻋﻤﺮ ﺣﺬﻓﻲ: ۲۱ ﺳﺎﻋﺖ ۳) ﺗﺎ ۶۵ ﺳﺎﻋﺖ)
  • زﻣﺎن ﭘﻴﻚ ﺳﺮﻣﻲ: ﻓﺮم ﺳﺮﻳﻊ آزاد ﺷﻮﻧﺪه: ۵/۲ ﺗﺎ ۸/۱ ﺳﺎﻋﺖ. ﻓﺮم آزاد ﺳﺎزی ﻛﻨﺘﺮل ﺷـﺪه ۶ﺗـﺎ ۱۰ ﺳﺎﻋﺖ
  • دﻓﻊ: ادراری، ﻣﺪﻓﻮع

منبع:

مجموعه دارویی داروهای اعصاب و روان – دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران

کتاب فارماکوپه بیماری‌های اعصاب و روان

توجه : اطلاعات موجود در این پایگاه ‌داده، فقط جهت اهداف آموزشی و اطلاعات عمومی برای شما تأمین شده است و برای توصیه پزشکی، تشخیص و درمان نباید در نظر گرفته ‌شود. قبل از مصرف هر گونه دارو، تغییر رژیم غذایی و یا شروع هر دوره درمانی، حتماً با پزشک خود مشورت نمایید. هیچ گاه توصیه‌ای که توسط پزشک به شما داده می‌شود را نادیده نگیرید چرا که پزشک بر اساس قضاوت پزشکی خود برای بهبود شما ممکن است فارغ از اطلاعات بالا به شما درمان مناسب را تجویز کند.

نویسنده

دکتر سارا کلهری

دکتر سارا کلهری

رواندرمانگر بزرگسال با رویکرد شناختی رفتاری (CBT) و ISTDP من دکتری تخصصی روانشناسی، رواندرمانگر بزرگسال با رویکرد شناختی رفتاری (CBT) و ISTDP هستم. در زمینه های وسواس، اختلالات اضطرابی و مشکلات خلقی هیجانی می توانم به شما کمک کنم.

چرا باور داشته باشیم ؟

پایش و سنجش آنلاین نتایج درمان

نوبت دهی آنلاین

آزمون های آنلاین روانشناختی معتبر

امکان مشاوره آنلاین از طریق وب سرویس

ارتباط با درمانگران عضو باور

نسخه دارویی آنلاین و یادآور پیامکی

آزمون های روانشناختی

آخرین مقالات سایت